De levensstijl in Europa draait nog steeds op fossiele brandstoffen, die in de loop van miljoenen jaren ontstaan zijn uit het restmateriaal van oerbossen.

Onder de grond zijn de bomen geleidelijk aan samengedrukt en omgevormd tot uitgestrekte olie-, gas- en steenkoolvelden. De helft van deze voorraden is inmiddels opgebruikt; de andere helft zal in de komende decennia onherroepelijk verdwijnen.

Europa kan daarom niet anders dan veilige energiebronnen ontwikkelen die niet uitgeput geraken: energie afkomstig van de zon, de wind, water en planten.

 

 

Hernieuwbare energie bestaat trouwens al langer dan vandaag. Eeuwenlang zijn gebouwen zo ontworpen dat ze de warmte van de zon absorberen. Met hout werd verwarmd en gekookt. Windenergie werd gebruikt om graan te malen en om goederen en mensen op grote zeilschepen over de hele wereld te vervoeren.

 

 

De bronnen van hernieuwbare energie mogen dan nog dezelfde zijn, de technologie is dat allerminst. De moderne windturbines zijn inmiddels zo efficiënt dat ze duizenden Europese gezinnen van elektriciteit voorzien, zonder daarbij de koolstofemissies te produceren die aan de basis liggen van de opwarming van de aarde.

 

 

Zonne-energie wint eveneens aan belang. Voor de productie van zonnepanelen wordt gebruik gemaakt van fotovoltaïsche cellen die gemaakt zijn van speciale siliconesoorten en zonlicht omzetten in elektriciteit.

 

 

Thermische zonne-energie wordt gebruikt om ons van warmte en warm water te voorzien. De buizen bovenaan zorgen voor een zeer efficiënte absorptie van de zonnewarmte, die vervolgens naar een waterreservoir wordt geleid.

Wil je nog meer voorbeelden van het gebruik van zonne-energie, klik dan door naar onze weblinks en fotogalerij.

 

 

Waterkracht is in een groot aantal Europese landen, vooral in Scandinavië, een zeer belangrijke bron van energie. Het achter dammen opgestuwde water stroomt met grote snelheid door steil gemonteerde buizen naar beneden en drijft de turbines aan die op hun beurt elektriciteit opwekken. Kortom: weer een voorbeeld van een hernieuwbare energiebron die geen koolstof uitstoot.

Bio-energie wordt opgewekt uit de meest uiteenlopende soorten organisch materiaal (ook wel biomassa genoemd), zoals afval van de bosbouw, keukenafval, dierlijk afval en energiegewassen.

 

 

Naar analogie van de natuurkrachten die de oerbossen omgevormd hebben tot olie, kolen en gas, kan de technologie worden ingezet om biomassa om te zetten in vaste, vloeibare en gasvormige brandstoffen.

Hout, stro en energiegewassen, zoals wilg en miscanthus, kunnen in elektriciteitscentrales worden verbrand voor de productie van stroom en warmte.

Met mest, landbouw- en keukenafval kan biogas worden geproduceerd waarmee warmtekracht kan worden opgewekt en voertuigen kunnen worden aangedreven.

 

 

Door graan en suikerbieten te laten fermenteren wordt bioethanol geproduceerd. Het distillatieproces is nagenoeg hetzelfde als bij de productie van alcoholische drank. Het ethanol kan worden vermengd met benzine, of in speciaal aangepaste motoren als brandstof worden gebruikt.

Met koolzaad, zonnebloemen en andere oliehoudende gewassen (ook wel energiegewassen genoemd) wordt biodiesel geproduceerd. Gezuiverde plantaardige olie wordt met alcohol gemengd tot een ester. Dit mengsel kan worden gebruikt als brandstof voor conventionele dieselmotoren.

Bij de verbranding van biodiesel en bioethanol in een automotor komt wel koolstofdioxide vrij. Anderzijds absorberen de energiegewassen tijdens hun groeiproces koolstofdioxide. Met andere woorden: biobrandstoffen spelen slechts een beperkte rol in de opwarming van de aarde.

Voor meer informatie over biobrandstoffen en andere hernieuwbare energiebronnen: klik door naar de weblinks, video's en fotogalerij.